Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Κάντε μια αγαθή πράξη τώρα που μπαίνει χειμώνας.

 



Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις για την
ψυχολογική ή καθαρά σωματική επιβίωση σου.
Για παράδειγμα μπορείς να μοιράζεις προσπέκτους από εξωτικά νησιά
σε φοιτητές, μπάτσους
και υποψήφιους για τα δημοτικά συμβούλια,
μπορείς επίσης να κεντάς πουλοβεράκια
για το βαρύ κλίμα της Ρωσσίας
και να τα πουλάς σε βραζιλιάνους, κινέζους, έλληνες
και σύριους ταυτόχρονα, χωρίς να αλλάζεις την τιμή.
τέλος μπορείς να δοκιμάσεις την τύχη σου
στην αγορά ομόλογων του δημοσίου
και στην εξαγορά απολογητών του ιδιωτικού.
-κατά προτίμηση σφάζοντας τους στον ύπνο τους-

Όλα τα παραπάνω είναι εξίσσου επικερδή και σεβαστά
ωστόσο θα παρακαλούσα
για τις επόμενες δεκαετίες τουλάχιστον, να μη τα μπλέξουμε
με την καθοδήγηση κοπαδιών από ελέφαντες
από την ινδοκίνα στο χόλυγουντ,
από το χόλυγουντ στο δενδροπόταμο
και από εκεί
σε λερωμένους με προσπερματικά καναπέδες.

Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

κορν φλειξ και οικογένεια


Πολλοί σύντροφοι τώρα τελευταία
εκθέτουν διαφωνίες
σχετικά με το κινηματικό πρόταγμα 
για παροχή νερού και ρεύματος
σε άπορα ζευγάρια με παιδιά
με τη λογική ότι κάτι τέτοιο
προβάλλει τον θεσμό της οικογένειας
και "εμείς παλεύουμε για την κατάργηση του".
έχουν πάνω κάτω
το ίδιο σκεπτικό
με κάτι άλλους συντρόφους
που θεωρούν μεγάλο σφάλμα
το δικαίωμα στο γάμο για τους ομοφυλόφιλους
γιατί, όπως σοφά λέει ο Ένγκελς,
ο γάμος γεννήθηκε για την προστασία της ιδιοκτησίας και
της τεκνοποίησης μεταξύ στρέιτ ζευγαριών.
Οι αλληλοκατηγόριες δε λείπουν μεταξύ των συντρόφων
για ομοφοβία και λουμπενισμό
νομίζω όμως πώς και οι δύο πλευρές 
ευχαρίστως θα καίγανε όποιο σούπερ μαρκετ είχαν κοντά τους
όχι από καμιά σοβαρή αντίθεση στην εμπορευματική διάθεση του φαγητού
-ποιος ασχολείται με αυτά 21ο αιώνα έχουμε-
αλλά επειδή πουλάει κορν φλέιξ σε οικογενειακή συσκευασία
και σίγουρα κάτι τέτοιο
δείχνει τους αδιάρρηκτους δεσμούς μεταξύ κεφαλαίου και πατριαρχίας.

Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014

Τα όπλα δεν ξερνάνε χάπι εντς στα παραμύθια

 Τα όπλα δεν ξερνάνε χάπι εντς στα παραμύθια





Ζω μεταξύ ύπνου και αντικοινωνικότητας
θα αγόραζα χρυσόψαρα για το σπίτι
αλλά φοβάμαι μη ψοφήσουν
(για σένα τα γράφω μάνα
για να μη ρωτάς πότε θα με δεις γαμπρό).
Ε!
Πολιτικά δηλώνω αντίθετος στο σύστημα
και άλλες όμορφες περίπλοκες λέξεις
πολεμάω τη γραφειοκρατία μέσα στο κόμμα,
μέσα στο κίνημα.
μα την ανακυκλώνω στις σχέσεις μου
περιμένοντας τη σειρά μου για να πω «σ’αγαπώ»,
λες και είναι κακό να προσπερνάς την ουρά στο ταμείο
ή ακόμα καλύτερα να απαλλοτριώνεις τα προιόντα.
Σκατά στην ελεύθερη αγορά!
σκατά στον κεντρικό σχεδιασμό!
δε θέλω να σε φιλήσω στο στόμα, αλλά στα βλέφαρα
να μην είναι σε πλατεία αγκαλιά με αλκοόλ
μα ναι ναι η πιο ξενέρωτη ωρα της μέρας, μεσημέρι
και στο πιο ηλίθιο δάσος παραμυθιού στον κόσμο, στη σχολή σου.
Οι λύκοι θα μας έβρισκαν παντού έτσι κι αλλιώς
κι αντάρτικο σε τετράποδα εγώ δε στήνω.
Τουλάχιστον απολαμβάνω ακόμα το παιχνίδι με τον κόσμο.
Έλα να παίξουμε μαζί,
μόνο σταμάτα να γράφεις
γιατί δεν είναι παραμύθι αυτό που κάνεις, μα ιστορία
και τέτοιες βρωμοδουλειές τι σχέση έχουν με τον έρωτα;
ε;

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Δελφίνια και χρέη



Δελφίνια και χρέη 


Θα θελα πολύ να 'μουν  ακόλουθος σου,
μα το αίμα στις φλέβες μου κυλάει πολύ όμορφα
για να το ρίξω στην πρώτη κάνη όπλου που αγόρασα στη μαύρη αγορά.
Αντ’αυτού το συγκεντρώνω σε ειδικά κουτάκια
και φτιάχνω μ’αυτο παγάκια σε σχήμα δελφινιών.
τα πουλάω στην μεσαία τάξη γιατί οι κατώτερες δεν καταλαβαίνουν
ιδιαίτερα τα δικαιώματα των ζώων
ή την ομορφιά του να φτιάχνεις μπιχλιμπίδια απ’ τα ψυχολογικά σου.
Ταυτόχρονα έχω κι άλλες ασχολίες.
Να εκβιάζω και να εκβιάζομαι πχ από τα ένστικτα
ή το αόρατο χέρι της αγοράς
που μου κάνει σταθερά κωλοδάχτυλο δυο δεκαετίες τώρα
φροντίζοντας να αυτορρυθμίσει τις αράχνες στους τοίχους
με την ποίηση και την ταξική συνείδηση.
Θα αποτύχει.
κι αυτό δε χρειάζεται να χει διαβάσει κανείς για να το ξέρει
αρκεί να δέχεται την  ελευθερία της σάρκας
και τη σύνθεση των ψυχών σε ανώτερο επίπεδο
Το θέμα δεν είναι τι θα κάνουνε οι αστοί αφού τους κρεμάσουμε
/ συνήθως απλά κουνάν τα πόδια τους σα πλοκάμια
και βγάζουν μπουυμπουλήθρες από το στόμα /
το ζήτημα είναι να μάθουν οι άνθρωποι πώς πρέπει να ζουν
και κάποιοι άλλοι να μάθουν πώς ζούνε οι άνθρωποι.

κι ίσως σε αυτό τελικά να μπορώ να βοηθήσω.